Tan fort està lo meu cor,
que no mudarà mai mai,
lligat amb cadenes d’or
i amb grillonets de crestai.
Sa sogra diu que no em vol
i jo no l’he de mester:
jo hi som per un fii que té,
que es meu cor d’altre no en vol.
Es sereno ha mort un moix
i l’ha duit an el Socós,
ha comprat un cèntim d’oli
i un panet de dos:
per dinar, per sopar,
per sa nina no n’hi ha!