Enc que canti, tenc lo cor
que de tristor casi plora;
lo meu bé, si anau a fora,
jo vos comanaré a Déu.
Sa prenda que més estim,
a Ciutat la m’han passada.
Verge de Lluc coronada,
a vós la vos encamín.
Mon cor no dorm ni reposa
ni està una hora content
com veig que he d’estar ausent
de vós, careta de rosa.