Un día una pastora se fue a pastorear.
Guardando sus rebaños, se puso a cantar:
Do re mi, fa fa fa, do re mi, fa fa fa,
do re mi fa, sol la si do, mi, re, do!
Al pasar por palacio, la Reina que la vió
le dijo: -Pastorcita, tu canto me gustó.
Do re mi, fa fa fa, do re mi, fa fa fa,
do re mi fa, sol la si do, mi, re, do!
Si tú eres buena niña, yo te regalaré
un vestido de seda, también lo bordaré.
¿Quieres vivir conmigo? Feliz tu vivirás,
guardarás mis ganados, también podrás cantar:
-Eso, señora mía, eso no puede ser,
mis padres son ancianos y me han de menester.
Rafel Ginard
Cançoner Popular de Mallorca
Transcripció edició
Temes diversos
Artà
Assonant
265
IV
Si voleu tenir bon dia,
com vós ’xecau, es matí,
primerament heu de dir
“Jesús, Jusep i Maria”,
que és sa millor companyia
que un cristià pot tenir.
Vós teniu ses mans tan blanques
com lo puríssim paper,
oh diamant vertader!
oh coral de dos mil branques!
No et fiis de la romeguera,
que romandràs enganat:
com creuràs haver passat,
llavò et tendrà per darrerre.