Carabassa m’han donada,
carabassa menjaré.
La m’han donada molt grossa,
no sé li la’m cabaré!
-No et casis amb tintorer,
perque duràs ses mans brutes.
Casa’t amb velluter
i duràs bones vellutes.
No et casis amb velluter,
perque duràs vellutons.
Casa’t amb un sabater
i duràs bons retalons.
No et casis amb sabater,
que te tirarà sa forma.
Casa’t amb un escolà,
que es campanar fa bona ombra.
No et casis amb escolà,
que te tirarà es batai.
Casa’t amb un mariner
i et durà bon escambrai.
No et casis amb mariner,
perque et tirarà a la mar.
No et casis amb taverner,
peruq eun dia et jugarà.
Casa’t amb un bon ferrer
i ell mateix te forjarà.
No et casis amb un ferrer
si no vols sentir picar.
Casa’t amb un cavaller
i te durà a passejar.
No et casis amb cavaller,
perque cauràs d’es cavall.
Casa’t amb un ballador
i aniràs de ball en ball.

Més informació
Classificació

Enumeratives

Poble

Artà

Rima

Assonant

Altres cançons relacionades

-Carinel•lo, Carinel•lo, Carinel•lo, amante mío,
si te tuviera una noche tres horas a mi albedrío!
-Como soy vuestro criado, señora, os burláis conmigo.
-No me burlo, Carinel•lo, que de veras te lo digo.
-¿Y a qué hora, gran señora, cumpliréis lo prometido?
-Entre la una y las dos, que mi padre está dormido.-
Entre la una y las dos, Carinel•lo se fue al sitio.
Daba vueltas al palacio y otras tantas al castillo,
con alpargatas de seda, cosa que nunca se ha visto.
-¿Quién es que ronda mi cuarto? ¿quién es que ronda el castillo?
¿Quién es que me ronda a mí? ¿cuál será el atrevido?
-Señora, soy Carinel•lo que vengo a lo prometido.-
Entra al cuarto de la Infanta y la encuentra sin vestido.
Lo ha cogido de la mano y en la cama lo ha metido.
Se pusieron a jugar como mujer y marido.
Cansaditos de jugar, se quedaron adormidos.

Se despertó el Sultán dos horas al sol nacido.
-¿A dónde está Carinel•lo? ¿dónde está, que no lo he visto?-
Unos, que no está en la casa; otros, que no lo han visto.
Entra al cuarto de la Infanta y los encontró dormidos.
-Si mato a Carinel•lo, yo lo crié desde niño,
y si mato a la Infanta mi reino está perdido.
Les pondré la espada en medio, les servirá de testigo.-
Cuando despertó la Infanta, tres horas el sol salido:
-Levántate, Carinel•lo, levántate, amante mío,
que la espada de mi padre en medio los dos ha dormido.-
Se levantó Carinel•lo muy blanco y descolorido
y se fue por el jardín a coger flores y lirios.
-¿A dónde vas, Carinel•lo, tan blanco y descolorido?
-Vengo de por el jardín de coger flores y lirios.
La fragancia de la rosa el color se me ha comido.
-Anda, vete, embusterón, que con la Infanta has dormido.
-Máteme usted, gran Señor, si delito he cometido.
-No te mato, Carinel•lo, yo te crié desde niño.
De aquí en adelante te llamarás yerno mío.
Aquí pondremos un cuarto para mujer y marido.
-Juramento tengo hecho a la Virgen de la Estrella
que la que ha sido mi dama de no casarme con ella.
-Hacer burla de palacio, eso sería torpeza!
Que maten a Carinel•lo, que le corten la cabeza!

¿A on són aquells bons temps
que tant tant mos regalàvem
quan vós i jo festejàvem,
i ara n’hem d’estar ausents?

De sa carrera en faç fems
i damunt hi sembr pebrers,
i en trauré més doblers
que s’heretat que tu tens.

Mallorca Oral - tradicionari-de-mallorca

Tradicionari de Mallorca

Mallorca Oral - arxiu-oral-de-mallorca

Arxiu Oral de Mallorca