Un homo, com seu, reposa;
i si jeu, reposa més.
Aquell qui no té doblers,
a onsevuia fa nosa.
Quina amor tan infundada
que mos teníem jo i vós!
I ara, en encontrar-mós,
acalam es cap, tots dos,
i no mos miram de cara.
Sa prenda que més estim,
a Ciutat la m’han passada.
Verge de Lluc coronada,
a vós la vos encamín.