Sou com la mata porrera,
que no fa fruit, sinó pols:
donau esperança a molts
i amb pocs teniu sa quimera.
Carta, parteix aviada,
no t’atures p’es camí
fins que t’hauràs entregada
en mans d’aquell xerafí.
En beure bísti’ traidora,
decantau-vos, si poreu.
Es senyor, ¿no el coneixeu?,
cobrava i no feia creu,
i ara la gent penyora.