En es canons d’es segar,
hi tenc s’al•lota pintada:
per això, qualque vegada,
quan ve que faç sa falcada,
ve bé mirar-me sa mà.
Ja n’han posada bandera:
vaja, fadrins, a ballar!
I com acabeu es pa,
vos quedarà sa pastera.
Quan jo poria cantar,
que en tenia, d’alegria!
I ara, de cada dia,
mon consol és de plorar
quan jo pens i torn pensar
que no tenc lo que tenia:
ja no tenc cap fii ni fia
en sa meva companyia
que lo pugui comandar.