Si jo era Salomó,
Mallorca conquistaria;
per davall terra faria
una mina qui aniria
a veure la vida mia
que habita dins Can Parró;
em fa passar més tristor
que Cristo nostro Senyor
com del món se despedia,
que deixà escrit que moria
a la creu pel pecador.
Jo festeig una al•loteta
que en es cap hi du argent viu,
i en arribar, sempre em diu :
“Estimat, jo som pobreta,
però tenc sa sang tan neta
com s’aigo que surt d’un riu”.
Del món s’ha romput un pern
i un de nou n’han de posar.
Si m’havia de casar,
més amaria cremar
dins ses calderes d’infern.