Vostros uis són dos turments,
i jo som la turmentada:
jo som la que visc privada
de tots mos devertiments.
Adiós, figuera rotja,
jo me’n vaig a s’aubacor.
S’espigolera major
d’aquesta possessió
a sa coa du es rellotge.
La falguera n’és un abre
amb molta propiedat,
i en una dematinada
ha florit i ha granat.
Ha florit i ha granat
i ha escampada la llavor.
Amor, triau-la garrida;
amor, triau-la millor.