En tenir sa fauç no deixa,
al•lotes, taiau-la avall;
l’amo nostro té un cavall
devot de paia de xeixa
Mon cor va vestit de dol
i vós hi anau de gala.
Ja no hi ha cosa més mala
que estar enamorat tot sol.
En esser sa gerra plena
d’aigo, ja no n’hi cap pus.
Voldria que el Bon Jesús
mos aplegàs, Magdalena.