-¿S’estimat vos ha deixada,
garrideta, i no duis dol?
-Jo encara tenc un consol:
que altra no se n’ha mirada.
Escoltau aqueixa llavi,
que sabeu que va de fuit!
Jo tenc un sac que no és buit,
de com feren es bescuit
de ses noces de mon avi.
-Bona nit, ja som aquí.
Jo vénc per Na Vint-i dos.
Si no me donau es sí,
de vós me’n 'niré queixòs.