Moliners, ¿que no ho sabeu,
que a l’infern hi ha un pinar?
S’entén, no l’han de cremar
fins que voltros hi anireu.
Jo no el voldria pastor,
enc que el bestiar fos seu;
a tu et vui, estimat meu,
perque ets sa primera amor.
Jo me n’anava a Muleta
i arrere som tornat
per veure un clavell daurat
que hi ha a Can Carabasseta.