Sa Babuixa amb sa guiterra
pareixia un fadrí,
i sa gent devia dir:
d’això n’ès causa sa guerra.
Com sent aquesta guiterra
que em dóna la bona nit,
i estic damunt es llit,
d’enamorada que estic,
no toc amb sos peus en terra.
Sa meva guiterra diu
“vida mia” a cada passa.
Si mos donen carabassa,
ja la cuinarem d’estiu.