Hòstia consagrada,
en bones mans t’has posada,
tota feta de carn i sang;
la meva ànima vos coman,
que en el cel sia portada.
Oh càliç, tan divinal,
sang preciosa de Cristo,
no permeteu que jo visca
ni muira en pecat mortal.
Rafel Ginard
Cançoner Popular de Mallorca
Transcripció edició
Oracions
Manacor
Assonant
87
III
Se sol dir en el moment de la consagració.
A Ciutat me n’aniré
a llogar-me per criada
sense paga ni soldada,
a servir un artiller.
Mon pare era glosador
i mu mare qui pintava,
i jo som sortit tan ase,
amb sa closca més gruixada
que ses banyes d’un moltó.
Ses al•lotes monyes, monyes,
no m’acaben d’agradar,
perquè no saben ballar
ses enfonyes, ses enfonyes.