Sa meva sogra, a poc poc,
se voldrà riure de mi:
ella m’envia a dur vi,
i de passada, a dur foc.
Ja sé, amor que vós direu
que som pobret d’heretat;
sa meva esquena fa blat
per pastar com vós voldreu.
No t’enamors de pastor
d’es pla ni de sa muntanya;
qualsevol feina l’escanya,
i no en pot sentir s’olor.