Jo tenc un enamorat
com un roser de cent fuies;
jo el barataria amb guyes,
amb seda o amb un fil morat.
S’abre se n’ha duit es vent
i ses antenes rompudes.
Ingrada desconeixent,
¿a on ets, que no m’ajudes?
La primera sangrieta,
estimat, que us varen dar,
jo haguera volgut tornar
sa punta de sa llanceta,
i un llum per il•luminar
i un calze per a parar
que no en caigués cap goteta.