Aqueixa rosa encarnada
n’és un clavellet daurat,
emperò me fa una cara
com un ca que l’han tupat.
S’al•lota un dia em va dir
que qui trenca es vidre, el paga.
Quina beguda tan agra
per un qui l’ha de sofrir!
Es tondre d’hivern és fred
i malsà p’es bestiar.
-Taiau ran, ja creixarà-,
diu sa de Son Lledonet.