No mudaré, Catalina,
s’amor que he posada en vós,
fins que sa terra d’es Cós
haja tornada farina.
Jo sempre li peg fauç plena,
estil de bon segador.
Al•lots, en veure es senyor,
perque no som suador,
tirau-me’n un gerricó
d’aigo per damunt s’esquena.
Tu em deies, essent fadrina;
“Un disgust no et donaré”;
i ara, per un dobler,
tenim un mes de renyina.