Adiós, vila de Seuva
a on som nat i nodrit;
adiós, ja som partit;
mai més m’hi tornaran veure.
Mu mare, casar, casar!
Casar, casar, que ja és hora;
que se’n casen a setze anys,
i jo en tenc setze i una hora.
Sa patrona sineuera
ha armat un casino nou:
cada copa val un sou,
dos reals per rallar amb ella.