Guiterra, que ets de ditxosa,
que t’han pintada una flor!
També en voldria una jo
com aqueixa o més hirmosa.
Dos Tonis són qui m’aluien;
no sé amb qual me n’aniré;
me’n `niré amb so d’es carrer
encara que es veis no ho vuien.
Fadrina qui no darà
panada an aquests salers,
posaria dos doblers
que partit no trobarà.