En es carrer de Son Ros,
com hi som, no en puc sortir,
perquè hi tenc unes amors
fortes que no tenen fi.
Oh roser, jo no em pensava,
es dia que te sembrí
que altri t’hagués de coir,
i jo prou bé te cuidava!
Sa pobila de can Ros
me va amb sa clenxa estirada,
i menja pa amb sobrassada
per tenir bones colors.