Quan sa mare li va dir
con el ai!, con el ai!, lai,lai!
-¿A on tens la botonada?
con el ay! tringo, con el ay! tron!
-A on tens la botonada?
-Mu mare, jo l’he donada,
con el ay!, con el ay!, lai lai!
per fiança a un fdarí.
Con el ay! tringo, con el ay! tron!
Sa llecència assegurada.
-Oh fia meva estimada,
Con el ay! con el ay! lai, lai!
ja li pots sortir a camí!
-Oh mumareta estimada
Con el ay!, con el ay!; lai, lai!
sa mortaia preparada
con el
con el ay! tringo, con el ay ! tron!
Sa mortaia preparada!
con el ay! tringo, con el ay! tron!
Sa mortaia preparada!
Llavó sa gent podrà dir,
Con el ay! tringo, con el ay! tron!
Que m’he morta enamorada.
Es xoric és cosa poca
perque és molt magre i dolent;
sempre passa com es vent
per pendre es polls a sa lloca.
Vós teniu la color hermosa
i a mi la meu mostrau agra;
vos ne pren com l’argelaga,
flor gallarda i espinosa.