En Culàssio se pensava
dur sa vara i comandar,
i s’ha hagut de conhortar
amb so mànec de sa pala.
Devers Cugulutx ja hi trona;
si no hi plou, no hi haurà res,
i, si ve un any poc cortès,
trobarà qualque pagès
rostit damunt una roca.
Ja no m’espanten fantasmes,
homos grans no em fan por a mi;
jo m’aconhort de morir
d’un tir de ses teves armes.