Careta de xerafí
agraciada en quant fas,
devertí’t amb qui voldràs
sols que te casis amb mi.
Ni de capet, bona amor;
ni de malalt, bon remei;
ni de femer, bona olor;
ni de dolent, bon consei.
Jo estava a l’esclavitud
i molta pena passava;
lo que més consol em dava
era un clavell que olorava
que vós havíeu tengut.