A lo punt que arriba En Pere,
–Bon vespre! ¿Com és? ¿Com va?
¿Que heu sopat, o heu de sopar?
–Si en vols, encara n’hi ha.−
I la joveneta està
amb so mocador en sa mà
que no pot dir res, de pena.
Si anit, que és dijous, no ve,
a mi mal senyal me dóna:
no ho fa així una persona
que demostra voler bé.
Es coneixedor, estimada,
que an es soldats voleu bé:
anau de quarter en quarter
per veure quin és qui té
sa cara més ben posada.