Del món s’ha romput un pern
i un de nou n’han de posar.
Si m’havia de casar,
més amaria cremar
dins ses calderes d’infern.
Civadeta, curta i clara,
curteta i clara no ret.
Segadors, ell ja està fet,
ja no n’hi ha per suara.
Aquella mà tan infada
de s’estimat, ¿què deu fer?
si un dia me ve bé
hi faria una passada.