Jo vos men aquest pagès
que vol festejar a la casa:
dos ases damunt un ase,
i amb so qui va a peu, són tres.
Tenc s’escopeta parada
i no sé si farà tro.
Lo que em dóna pena a jo,
que hi ha més redols que cor
i la gent ja està cansada.
Com ella cus, sempre diu:
Coixinet, mal te n’entrasses
i a davant mi tornasses
un jove galant i viu!