Jo festeig a Can Cuina-alta,
a Can Cuina-alta festeig;
o la veig o no la veig,
es vespre no hi faré falta.
Un gat caigué dins un pou
i un altre gat el treia,
i un altre gat qui deia:
-Fiis de cosins germans sou.
S’espigolera ja ve
i mos durà aigo fresca:
mirau de quin modo tresca;
sols no se mou, gairebé.